| wanthana's profileนายสมรู้กับนางร่ามคิดPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
|
นายสมรู้กับนางร่ามคิดสุขสันต์เหนือคำบรรยาย September 04 แค่ผ่านมาอัพเดทอยากอัพรูปแต่มันเป็นไรม่ายรู้ เซ็งเป็ด
ตอนนี้ก้อเซ็งๆ ตามปะสานคนสวยม่ายมีใครเห็น
อยากไปเที่ยวโน่นเที่ยวนี่ตลอดเวลา ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
เมื่อต้นเดือนโดนจี้ ขอคนอ่านพึงระวังอย่าเอาตัวเองไปอยู่ในภาวะเสี่ยง
นั่นคือ กลางค่ำกลางคืน ก้ออย่าเดินคนเดียว
และอย่ามั่นใจว่าตนเองมีหน้าตาเป็นอาวุธเด็ดขาด โดนมาเเล้วว
ไปแล้ว โลกจะแตกก้อยิ้มตั้งไว้ก่อน
March 24 ตกงานสาธุ 1.ขอให้ได้งานใหม่ ไวเหมือนไฟในกายที่ยังลุกโชน (พร้อมจะมอดเสมอ เย้ยยยยยยยย) 2.ขอให้ งาน หล่นทับกะบาลเเตก 3.ขอให้มีหนุ่มหล่อ ผ่านเข้ามาในวงโคจร ที่มีเเรงดึงดูดแบบเบาเบา ดังนั้นโปรดเข้ามาไกล้สุดๆ 4.และขอให้ทุกข้อเป็นจริง February 24 ไปเที่ยวสัตหีบต่อกลับมาปั้บ กลับระยอง เอาโทรสัพไปไห้เเม่
พอดี เพื่อนชวนไปเที่ยวทะเล ที่ชลบุรี
เอาวะ ไหนๆ ก้อดำแล้ว
แวะขึ้นเรือจักรี ไหว้พระเจ้าตากตามสเตป เล่นน้ำที่หาดนางรำ
สะอาด ทะเลสวย น้ำใสมาก เห็นเท้าตัวเองเลย
มีเรือกล้วย และคอนยหยักให้เเจวในราคาประหยัด
เเต่ไปตรุษจีน คนเยอะไปนิดแต่โอเค สวย
เย็น ก้อขึ้นรถทัวกลับ กทม.
ทริปหน้า น้ำตกกระทิง จันทบุรี ดูก่อนว่าว่างไหม
กลับไปคราวนี้เพื่อนสนิทอีก 2 คน จะมีข่าวดี เอ้า เเต่งกันเข้าไป ไม่ไปงานได้ม้ะ ริดสะยา
อ้อ แถมไอ้หน่อยก้อท้องตั้ง 2 เดือนเเล้ว เราเองท่าทางจะเข้าขั้นวิกริดเเล้ว โอ้ว กลายเป็นวัตถุโบราณเเล้วง่ะ
อัพรูปลำบาก ก็เลยเขียนเเทนไปเที่ยวหาดนางรำ สวยมาก น้ำใส อยากอวดรูปแต่มันเอารูปขึ้นม่ายได้ ของเเรง
หนก้อเข้ามาเเล้ว
ขอเม้าเรื่องไปเดินป่าเสียเลย
โอ้ว เเม่จ้าว อะไรมันจะเกินคำบรรยายนะ
เราเดินขึ้นทางเหมือง ชาวบ้านที่ตัดยางถามว่าไปเดินทำไมให้เหนื่อย กร้าก จริงของแกทุกอย่าง
เราเดินฝ่าเเดดไปไกลโคตร กลับมาดำเป็นหมีเลย หง่ะ
เริ่มขึ้นเขา เราฝ่าดงทากกันก่อน ทีจากความเเหยงสุด ๆ กลายเป็นความเคยชินกับการโดนกัดในที่สุด
ยังไม่ทันไปไหน ผ้าใบก้อเปียกเพราะลื่นตอนเเวะกินข้าวที่น้ำตก น้ำก้อกินน้ำในลำธาร รสชาติเเปร่งลิ้นน่าดู
เราไม่ได้เตรียมสะเบียงไปมากนัก คาดไม่คิดนะ ทำให้หิวโซกันตลอดการเดินทาง
เดินต่อ
เราเดินเราะริมเขา เค้าเรียกตรงว่า เนินวัดใจ เพราะทั้งชัน ทั้งยาว ระยะทางยาวน่ะนะ
เดินไปพักไป กว่าจะถึงยอดเเรกที่เราต้องพักกันก็มืดสุดๆ
เราทำสถิติเดินนานที่สุด
ระหว่างทาง เราผ่านบัวเเฉก ซึ่งเค้าบอกว่า มันหาดูยากมากกกก เราตื่นตาตื่นใจกันมาก
เเต่หลังจากเดิน เราพบว่ามันมีอยู่เยอะ ฮา จะตื่นเต้นทำไม...นึกว่ามีอยู่กอเดียวอะดิ
สภาพป่าสมบูรณ์ อย่างไม่ต้องพูดถึง
เดินต่อ
บอกตรงๆ มองแต่ทากไม่ค่อนได้ดูความงามของทำมชาติมากนัก
เอาเป็นว่าเราต้องเดินในลำธารที่น้ำเเห้ง เพราะไม่มีทาง ฝ่าดงทาก ดงหนาม ดงขี้ชะมด แบบว่ามันนัดหมายกันมาขี้แบบไม่มีเกรงใจ
และ กลับมามีเเต่รอยหนาม ดูสกปรกดีมาก แถมดำสุดๆ เหอๆ
เดินต่อ
เราเดินกันจนไกล้ค่ำ ไกล้ถึงที่พักของคืนเเรก ยอด 1400
เเวะแบกน้ำขึ้นไปคนละ 2 ขวดโค้กลิตร เเค่สัมพาระก้อจะตาย เจอน้ำไปอีก ไม่มีจับกิ่งไม้ ล้มลุกคุกคลาน
มาถึง เราชมทะเลหมอกก่อนพระอาทิตย์ตก สวยดี แต่ยังเหนื่อยอยู่ แถมหิว
ชมเสร็จ ถ่ายรูป แล้วไปกางเต้น ทำอาหาร ผู้ชายทำอาหารเย็น ผู้หญิงยืนดู น่าสงสาร...
อ้อ เราแบกเสื้อผ้ามาหลายชุด แต่ปรากฎว่า กลับมาอาบน้ำที่ กทม. เย้อออออออ
หนักสุด ตรงที่ม่ายมีห้องน้ำ เหอ วันเเรกเลยเกือบเป็นนิ่ว วันที่สองม่ายไหวเเล้ว เอาวะ
เดินต่อ
ตื่นเช้า ทำกับข้าวกันอย่างทุลักทุเล น้ำไม่ค่อยจะพอนะก ฟันอย่างหวังได้เเปรง
ตั้งใจว่า ค่ำนี้ต้องได้กินถัวเขียวต้มหลังจากเมื่อวาน ปล้ำกับมันอยู่นานเเต่อากาศชื้นก่อไฟไม่ติด อดกิน
เดินลง
เเวะถ่ายรูปกล้วยไม้หายาก สิงโตรำพัด อีกแล้ว
เรานั่งรอด้วยความอยากแปรงฟัน
เดินขึ้น
มาถึงน้ำตกแปรงฟัน เช็ดตัว เดินต่อ เพื่อไปยอด 1600
หันมามองจุดที่เราเดินผ่านมา ไม่น่าเชื่อว่าเราเดินมาได้ โอ้วววววววว
เดินต่อ วันน้เราจะต้องทำงานหนักว่าเมื่อวาน เพราะ ทางขึ้นลำบากกว่า ชันกว่า หนามเยอะกว่า เเถมวันนี้เเหละที่เจอดงขี้ ชะ มด เช็ด
ปืนกันหอบ เพราะทางชันมาๆ บางครั้งต้องจับเถาวันโหนเป็นลิง ล้ม คลาน ลุก คุก
พักน้อยหน่อยเพราะกลัวไปไม่ถึง ตอนน้เเหละที่เข้าใจคำตอบของคนกรีดยาง เหนื่อยมาก ขาล้า ปวดทั้งตัวเลย
เดินยาวมาก
เราต้องมาปีนดงกุหลาบพันปี ที่ชันที่สุด หันมามองเเล้วคิดว่า จะลงยังงัย
ตลอดทาง เราฝ่าสายหมอก มันรู้สึกดีมาก
และเราก้อเดินต่อไป
ถึงดงขี้เเล้ว ตัวใครตัวมัน
เดินต่อ
ถึงจนได้
ไปดูกันเองนะ คุ้มเหนื่อย
เรากางเต้น ทำเหมือนเมื่อวาน ต่างกันที่ เรามีถั่วเขียวต้มกัน
ได้กิน ตอน 4 ทุ่ม ต้มไม่นานเลย เเค่ 3 ชั่วโมงเท่านั้น
เช้าเก็บของ ทำความสะอาด ลงจากเขา เหนื่อยมาก สกปรกที่สุด
เครียตัง โบกรถกลับท่าศาลา ขึ้นรถทัวกลับ กทม. เหม็นตลอดทาง
ทริปหน้า ยอด 1800 ....?
ถึง กทม.มีตัวอะไรสักอย่าง กัดเต็มเลย
2 อาทิตย์เเล้วยังไม่หายเลย เหอๆๆ
ทริปนี้ไปกัน 6 คนหลายคนหนีงานไปเดิน แต่เราไม่เพราะตกงานอยู่
February 07 โอ้ว ม่าย วาเลนไทติโน่วววววววว มาเเว้วย่างไกล้วันคืนเเห่งความชื่นมื่นของชาวบ้าน เกลียดวันนี้จริงๆ
ได้ยินเเต่เสียงรถด่วนขบวนสุดท้าย รับม่ายด้ายยยยย
หันซ้าย มาเป็นคู่ เซ็งโคตร ขนาดตุ๊ด ยังมีแฟน อายไหมละจ๊ะ
เเล้วรู้สึกสำนึกการบ้างไหมละเนี่ย คุณคนโสดทั้งหลายค้ะ
หาได้เเล้วละคะ แฟนนะ ว่าเเต่มีให้เช้าบ้างไหมเนี่ย
หรือว่าหนุ่ม ๆตาบอดกานหมดเเล้ว
สวยอยู่ทางนี้ มายไม่หันมาเเลกันบ้าง หืออ เซ็ง
วันนี้อารมณ์เสีย February 04 วันนี้มีบอลเซ็งพวกรักชาติ หยุดงานไปดูบอล เนี่ยต้องรอบอลจบงานถึงจะเดิน
ไม่รู้ว่าไปดูถึงไหน บอลจบไปชาติหนึ่งเเล้วยังไม่มา
เดี๋ยวถ้ามาไม่มีไรติดไม้ติดมือมานะ เป็นเรื่อง
ว่าเเต่มันจะเสร็จทันได้งัยวะเนี่ย โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ปวดขี้ม่ายไหวเเล้วโว้ยยยยยย
สุดท้าย เสมอ สงสารคนไทย ที่อุตส่าซื้อตั๋วผีไปดูบอล
ด้วยความเเค้น โอม สิงโปรจงกลายเป็นลอดช่อง ณ บัดเดี๋ยวนี้
เเละนี้ คือที่มาของ ลอดช่อง สิงคะโป
|
||||
|
|
